Dertig jaar heb ik er op gewacht, nu eindelijk gekregen. Mijn eerste echt radiografisch afstandsbestuurbaar vliegtuigje! De X-twin classic. Van Ida! Een superlicht en (volgens de fabrikant) supergemakkelijk te bedienen vliegtuigje. Wel, duurde even maar als je het eenmaal onder de knie hebt en er staat geen zuchtje wind dan gaat het fantastisch. Het toestelletje weegt wat meer dan 100 gram klinkt als een zwerm muggen en ziet eruit als een grote mot. Wat ie in elk geval gemeen heeft met een mot is de onweerstaanbare aantrekkingskracht op lantarenpalen. Er stond er een op het grasveld en dat kreng was permanent niet te ontwijken.
De fabrikant heeft diverse modellen, maar ik heb de ouderwetse dubbeldekker gekregen, wat dan ook tevens de mooiste is. Welke ook erg fascinerend moet zijn is de minihelikopter. Voor binnen. Ik zie de suikerklontjes als rondgevlogen worden.
Nu is het windstil, tijd om te vliegen!
